تبليغاتX
مسافر دشت شقایق

مسافر دشت شقایق

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 1:5 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 


دنیا

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 12:42 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 


منتظرت هستم

 

گاهی آرزو می کنم کاش هرگز نمی دیدمت تا که امروز غم ندیدنت را

بخورم، کاش لبخندهایت اینقدر زیبا نبود که امروز آرزوی دیدن یک لحظه از

لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم، کاش چشمان معصومت به

چشمانم خیره نمی شد تا که امروز چشمان من به یاد آن لحظه ها بهانه

بگیرند و اشک بریزند، کاش حرف دلم را بهت نگفته بودم تا که امروز با خودم

نگم: آخه اون که می دونست چقدر دوسش دارم پس چرا...........؟؟

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 12:41 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 


سلام بر محرم،سلام بر حسین

دلم گرفته این روزا،پر از شکایت و غمه

                                                    تنها امید من فقط به شبهای محرمه

نذری دارم،نذر نمک،میگن که حاجتت میده

                                                    میگن یه کم دعا بکن کلی خجالتت میده

خودت می خونی اقا جون از تو چشام حاجتمو

                                                    یه وقت مبادا رد کنی این دل بی طاقتمو

تو این شبا دلم میگه درد تو به یکی بگو

                                                   حاجتای تو قلبتو بهش یکی یکی بگو

سرت شلوغه میدونم دل شکسته خیلیه

                                                   اره خودم خوب میدونم عاشق خسته خیلیه

کاغذامو از روی میز یکی یکی جم میکنم

                                                   این دیگه خط اخره زحمتمو کم میکنم

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 12:39 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

                        

                             حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم

                           حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم

                              حیف شبها که نشستم با خیالت زیر مهتاب

                            حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن تو،تو خواب

                                  حیف با وفایی من،حیف عشق و اعتمادم

                             حیف اون دسته گلی که ،توی پاییز به تو دادم

                              حیف اشکهایی که ریختم واسه تو دم سپیده

                             حیف احساس طلاییم،حیف این عشق و عقیده

                               حیف جمعه های دلگیر،حیف شنبه های رنگی

                              حیف اون روز که نوشتم،چشای به این قشنگی

                               حیف اون کسی که دائم عاشقم بود توی رویا

                               حیف تو که از راه رسیدی اون و دادمش به دریا

                                  حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت

                                     حیف اعتماد اون روز،حیف واژه ی خیانت

                                   حیف چشمایی که گفتم به تو با لبای خندون

                                      حیف ارزوی دیدار،با تو بودن زیر بارون

                                  حیف هر چی که سپردم،حیف هرچی که نبودی

                                   حیف تکلیفم بیا و روشنش کن تو به زودی

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 12:38 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم آذر 1387ساعت 10:58 قبل از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

خدایا: نام تو ما را جواز و مهر تو ما را جهاز !

شناخت تو ما را امان ، لطف تو ما را عیان ،

کریما : ضعیفان را پناهی ، قاصدان را بر سر راهی ، مومنان را گواهی !

پس چه بود که افـــــــــزایی و نکاهی !

الهی : در سر گریستن دارم دراز ، ندانم که از حسرت می گریم یا از ناز !

گریستن یتیم از حسرت است و گریستن شمع از بهر ناز ،

از زار گریستن چون بود ؟ این قصه ای است دراز ۰

عزیزا : یک دل پر درد دارم ، و یک جان پر زجر ! درمانده ام ، نه از تو ، و لیکن درمانده ام در تو !

این بیچاره را چه تدبیر ؟

لطیفا : اگر بهشت ، چشم و چراغ است ،

بی دیدار تو درد و داغ است !

الهی : آفریدی رایگان ، روزی دادی رایگان ، بیامرز رایگان ، که تو خدایی نه بازرگان۰

الهی : بر عجز خود گواهم ، و بر بیچارگی خود گواه ،

خواست ، خواست توست ، من چه دانم ۰

الهی : دانایی ده که در راه نیفتیم ،

بینایی ده که در چاه نیفتیم ،

بنمای رهی که رهنماینده تویی ،

بگشای دری که در گشاینده تویی ،

من دست به هیچ دستگیری ندهم ،

که ایشان همه فانی اند و پاینده تویی۰

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت 1:23 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

تمام زندگيم را دلتنگي پر کرده است...

m

تمام زندگيم را دلتنگي پر کرده است...

دلتنگي از کسي که دوستش داشتم و عميق ترين درد ها و رنجهاي

عالم را در رگهايم جاري کرد !

درد هايي که کابوس شبها و حقيقت روزهايم شد٬ دوری از تو حسرتي عميق

 به قلبم آويخت و پوست تن کودک عشقم را با تاولهاي دردناک داغ ستم پوشاند . 

 دلتنگی براي کسي که فرصت اندکي براي خواستنش ٬ براي داشتنش داشتم.    

دلتنگي از مرزهايي که دورم کشيدند و مرا وادار کردند به دست خويش از کساني

 که دوستشان دارم کنده شوم .

در انسوي مرزها دوست داشتن گناه است ٬ حق من نيست ٬

به اتش گناهي که عشق در آن سهمی داشت مرا بسوزانند .

رنجي انچنان زندگي مرا پر کرده است٬ آنچنان دستهاي مرا از پشت بسته است٬

 آنچنان قدمهاي مرا زنجير کرده است که نفسهايم نيز از ميان زنجير ها به درد عبور مي کنند . . . 

دوست داشتن تو چنان تاوان سنگيني داشت که براي همه عمر بايد آنرا بپردازم ...

 و من این تاوان سنگین را با جان و دل پذیرا شدم .            

همه عمر ٬ داغ تو بر پيشاني و دلم نشسته است و مرا می سوزاند .   

تو نمايش زندگي مرا چنان در هم پيچيدي که هرگز از آن بيرون نيايم. . .

 آنقدر دلتنگ دوريش هستم .. آنقدر دلتنگ سرنوشت خويشم ..

 آنقدر دل آزرده عشق تو هستم که همه هستيم را خوره بي کسي و تنهايي مي جود . . . 

 به او نگاه مي کنم ٬ به او که چون بهشت بر من مي پيچد و پروازم مي دهد .  

به او که لبهايش از اندوه من مي لرزند .       

به او که دستهاي نيرومندش ٬عشقي که سالها پيش اجازه اش را از من گرفتند

 جرعه جرعه به من مي نوشاند . . . . .        

به او که چشمهايش در عمق سياهي مي خندید و دنيايم را ستاره باران مي کرد.     

به او که باورش کردم و دل به او باختم

به او که دلم مي خواهد در آغوشش چشمهايم را بر هم بگذارم و هرگز ٬

هرگز ٬هرگز به روي دنيا بازشان نکنم .          

 به او که تکه اي از قلب مرا با خود خواهد برد       

به او که مرزهاي سرنوشت ٬ سالها پيش دوريش را از من رقم زده است.

سراسر زندگيم را اندوهي پر کرده است که روزها و ماهها از اين سال به سال

ديگر آنها را با خود مي کشم و ميدانم که زمان ٬ شايد زمان ٬ داغ مرا بهبود بخشد

ولي هرگز فراموش نخواهم کرد که از پشت اين ديوار شيشه اي

نگاهش چگونه عمق وجودم را لرزاند .     

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت 1:21 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 1:9 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

خداوندا ندای تو را می شنوم که مرا به سکوت درون می خواند

حضورت را حس می کنم

و در می یابم که هر چه روی می دهد در آن حکمت تو نهفته است

خداوندا ، مرا خردی بخش تا شکست را توقف ندانم

دانشی بخش تا دریابم راه موفقیت از میان شکست ها می گذرد

پاکم ساز ، تا با قلب خود درگاهت را بوسه باران کنم ...

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 1:8 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 


 



درون سینه می گریم از این دلواپسی هر شب



غمم را بی صدا کرده صدای ناله ی اشکم



نمی دانم چه هستم من از این دنیا چه می خواهم



ولی در کنج این غربت خوب می دانم که من



تنهاترین تنهای تنهایم

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 12:51 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

خیلی وقته اینجا پرسه میزنم


جای رد پا تو من نیستی و بوسه میزنم


اگه حتی تو جوابمو ندی


من بازم با عکس تو حرف میزنم


تسلیت قلب صبورم دیگه اون دوست نداره


سهم اون یه عشق تازه  سهم تو طناب داره


بسه اشکاتو نگه دار غم تو یکی دو تا نیست


پا نزار روی غرورت جای اون به زیر پا نیست


 


+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 12:47 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

خون ها كه به نام عشق در دل كردند

اين راه نرفته را چه مشكل كردند

گفتند سراغ ماهي از آب بگير

سهراب كجاست؟ آب را گل كردند

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 12:40 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 8:9 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 

گر لذت ترك لذت بداني
دگر شهوت نفس لذت نخواني

از سينه تنگم دل ديوانه گريزد
ديوانه عجب نيست كه از خانه گريزد


 عاشقي پيداست از زاري دل
نيست بيماري چو بيماري دل


 روزاحباب تو نوراني الي يوم الحساب
روزاعداي تو ظلماني الي يوم القيام

 ديوانه كرد آرزوي وصل او مرا
از سر برون نمي‌رود اين آرزو مر

 گفتمش نقاش را نقشي بكش از زندگي
با قلم نقش حبابي بر لب دريا كشيد

 آنكةعاشقانةخنديدخندهاي منودزديد
پشت پلك مهربوني خواب يك توطئةميديد

 توراميبينم وميلم زيادت ميشود هردم
توراميبينم ودردم زيادت ميشود دردم

هركسي هم نفسم شددست آخرقفسم شد
منه ساده بخيالم كه همه كاروكسم شد

نيازارم ز خود هرگز دلي را
كه مي ترسم در آن جاي تو باشد

 گر بي خبر آمديم به كوي تو، دور نيست
فرصت نيافتيم كه خود را خبر كنيم

 گرچه میدانم نمي‌آيد،ولي هردم از شوق
سوي درمي‌آيم و هرسو،نگاهي میکنم

 از سوز محبت چه خبر اهل هوس را
اين اتش عشق است نسوزد همه كس را

 آورم پيش تو از شوق پيام دگران
گويمت تا سخن خويش به نام دگران

 من بخال لبت اي دوست گرفتار شدم
چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم

 گاه گاهي به من ازمهر پيامي بفرست
فارغ ازحال خود و جان و جهانم مگذار

 غمي خواهم كه غمخوارم تو باشي
دلي خواهم كه دل آزارم تو باشي

 گر نرخ بوسه را لب جانان به جان كند
حاشا كه مشتري سر مويي زيان كند

گر هيچ مرا در دل تو جاست بگو
گر هست بگو نيست بگو راست بگو

 صبر در جور و جفاي تو غلط بود غلط
تكيه بر عهد و وفاي تو غلط بود غلط

 گرچه هرلحظه زبيداد تو خونين جگرم
هم بجان توكه ازجان بتو مشتاق ترم

 غير از غم عشق تو ندارم , غم ديگر
شادم كه جز اين نيست مرا همدم ديگر

 دل كه آشفته روي تو نباشد دل نيست
آنكه ديوانه خال تو نشد عاقل نيست

 زدرد عشق توبا كس حكايتي كه نكردم
چرا جفاي تو كم شد؟شكايتي كه نكردم

 تو كيستي،كه اينگونه،بي تو بي تابم؟
شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

 بشنو از ني چون شكايت ميكند
از جداييها حكايت ميكند

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 7:57 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 

عشق مانند سوختن شمع از حرارت می باشد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 7:53 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

دل

 

دلم مي خواست بازم تو رو يه شب تو خواب مي ديدمت

مثل گلاي نيلوفر،از روي آب مي چيدمت

بازم مي شد با هم ديگه كنار دريا بشينيم

يا بپريم به آسمون آبي عشقو ببينيم

دلم مي خواست با هم ديگه تنهائي رو قال بذاريم

دل بكنيم از اين قفس، براي هم بال بذاريم

سر بذاريم رو دوش هم ، براي هم گريه كنيم

با همه مهربون باشيم ، براي هم گريه كنيم

يه پل رو آبها بزنيم، دو رنگي رو دور بزنيم

به مركز عاشق شدن، نقطه پرگار بزنيم

بگيم به هم از دل و جون، من مي مونم ، تو هم بمون

نريم سراغ ديگرون ، پا نذاريم رو عهدمون

اگه يكي مون بميره، اون يكي ياري نگيره

عاشق بمونه تا كه هست، چون كه به عهدش اسيره

يعني اينها خياليه ، فقط قاب عكس خاليه

داشتن تو براي من، آرزوي محاليه

كاشكي مي شد كه رؤياهام ، رنگ حقيقت بگيرند

تموم درد و غصه هام ، تو چاه و نفرت بميرند

كاشكي مي شد كه تا ابد ، من و تو مال هم باشيم

براي پرواز از قفس، پرهاي بال هم باشيم

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 7:41 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 


+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 11:1 قبل از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 

رفته بودم سر حوض

تا ببینم شاید ، عکس تنهایی خود را در آب ،

آب در حوض نبود ...

ماهیان می گفتند :

تو اگر در تپش باغ ، خدا را دیدی ، همتی کن ،

و بگو، ماهی ها، حوضشان بی آب است

+ نوشته شده در  شنبه یکم تیر 1387ساعت 10:35 قبل از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 10:47 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 1:34 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

دنیای من))

 

دریاهارودوس ندارم چشم تو دریای منه

اسمتو فریاد می زنم اسم تو دنیای  منه

غم روفراموش میکنم تاتوچشات زل میزنم

رنگ سیاه چشم تو معنی شعرای منه

پر از امیدو آرزو شد دل پژمرده ی من

حضور نازنین تو امید فردای منه

کافیه اسمت روفقط واسه یه باربگم عزیز

اسم قشنگ ونازتو دوای دردای منه

من چی بگم که لایق چشمای نازتوباشه؟

فدای قلب پاک تو این دل شیدای منه

دست تو تودستای من مهر تو توی دل من

بهونه گیر عشق تو تک تک اعضای منه

روزای بی تو بودنم غم توی قلبم میشینه

عکس چشای ناز توهمدم شب های منه

خواب وخیال من شده رسیدن فصل وصال

خواستن تو داشتن تو همیشه رویای منه

داروندارمن فقط    تولحظه های بی کسی

گرمی دستای تو و سردی دستای منه

گرانترین جواهرو  طلاوزیور نمی خوام

قلب پر از محبتت گوهر یکتای منه

تمومه خاطرات من روزای باتوبودنه

تو دفتر خاطره هام عشق تو امضای منه

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 1:31 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

دنیای من))

 

دریاهارودوس ندارم چشم تو دریای منه

اسمتو فریاد می زنم اسم تو دنیای  منه

غم روفراموش میکنم تاتوچشات زل میزنم

رنگ سیاه چشم تو معنی شعرای منه

پر از امیدو آرزو شد دل پژمرده ی من

حضور نازنین تو امید فردای منه

کافیه اسمت روفقط واسه یه باربگم عزیز

اسم قشنگ ونازتو دوای دردای منه

من چی بگم که لایق چشمای نازتوباشه؟

فدای قلب پاک تو این دل شیدای منه

دست تو تودستای من مهر تو توی دل من

بهونه گیر عشق تو تک تک اعضای منه

روزای بی تو بودنم غم توی قلبم میشینه

عکس چشای ناز توهمدم شب های منه

خواب وخیال من شده رسیدن فصل وصال

خواستن تو داشتن تو همیشه رویای منه

داروندارمن فقط    تولحظه های بی کسی

گرمی دستای تو و سردی دستای منه

گرانترین جواهرو  طلاوزیور نمی خوام

قلب پر از محبتت گوهر یکتای منه

تمومه خاطرات من روزای باتوبودنه

تو دفتر خاطره هام عشق تو امضای منه

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم خرداد 1387ساعت 1:31 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 8:11 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

من عشق را در تو

 

تو را در دل

 

دل را در موقع تپیدن

 

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

 

من غم را در سکوت

 

سکوت را در شب

 

شب را در بستر

 

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

 

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

 

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

 

من دنیا را به خاطر خدایش

 

خدایی که تو را خلق کرذ د وست دارم

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 8:11 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

(خود میدانم که زمان این حرفها دیگر به سر شده است...)

 

مهمان قلبت بودم یادت هست؟

عـــــــزیــزتــرین کست بودم یادت هست؟

عاشــــقم بودی یادت هست؟

حال چی؟

حال تنها خاطره ی مرده ای در دور دورهای ذهن تو گشته ام

که مرا در بی بهاترین نقطه ی زمانه ات جا داده ای...

***

چه ساده من و قلبم به بازی گرفته شد

و چه آسان نیلوفرها جای مریم ها را پر میکنند

خود خوب میدانم که دیگر مهم نیست که نیلوفر برایت بخندد یا مریم!

***

آری فراموش شدن اندوه کمی نیست

ثانیه هایم مرگ عشق را در میابند

ولی هنوز هم منتظرند

و آرام آرام جلو میروند

شاید که دوباره بازگردد

شادی را به آنها بازگرداند

***

خنده هایش را میبینم

چه ساده میاندیشیدم که یک عمر با خنده هایش زنگی خواهم کرد

همیشه دوست داشتم بخندد

ولی در این زمان اندوه این خنده های اوست که اشک مرا جاری میکند

اطرافیان میگویند او را مرده بپندار!!

آخر ای بی خردان خود بگویید چگونه سازنده ی زیباترین لحظات عمرم را با نیستی پیوند دهم؟؟

مرا به قصر آینه ها برد و من ِ من را به من نمایان ساخت

آری به چشم او زیباترین بودم

و عاشـــــــق آن چند لحظه دیدار من بود

حال آخر چه شد او را ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

او که فقط دعاکننده ی نیک بختی من بود

چرا اینک فقط بهر مرگ من در سجاده سر فرو می آرد

.

.

.

.

مرا مهلت ده

فقط ۱بار دیگر

دوستت دارم را

در گوش تو زمزمه کنم

 
+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 8:8 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

تنها با گلها گویم غمها را

 

تنها با گلها گويم غمها را
چه كسي داند ز غم هستي چه به دل دارم
به چه كس گويم شده روز من چو شب تارم

نه كسي آيد نه كسي خواند
ز نگاهم هرگز راز من
بشنو امشب غم پنهانم
كه سخنها گويد ساز من
تو نداني تنها همه شب باگلها
سخن دل را ميگويم من
چو نسيمي آرام كه وزد بر بستان
همه گلها را ميبويم من
تنها با گلها گويم غمها را
چه كسي داند ز غم هستي چه به دل دارم
به چه كس گويم شده روز من چو شب تارم

چون ابري سرگردان
ميگريد چشم من در تنهايي
اي روز شاديها كي باز آيي
امشب حال مرا تو نميداني
از چشمم غم دل تو نميخواني
امشب حال مرا تو نميداني
از چشمم غم دل تو نميخواني
تنها با گلها گويم غمها را
چه كسي داند ز غم هستي چه به دل دارم
به چه كس گويم شده روز من چو شب تارم

                                       

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 8:5 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

لذتي که در فراق هست در وصال نيست چون در فراق شوق وصال هست و در وصال بيم فراق

در خیال تو

 

در خیال تو

در خلوت خیال تو   ره می دهم تو را

                                   نا دیده روی تو   اتش زند بما

یکشب چو  ان نسیم  بگذرد ز کوی دل

                                گر می روی بزن  لبخند بروی دل

نامت نمی برم  زیرا که این زبان

                                 سوزد زنام تو   هر گه کنم بیان 

شهرزاده ام تویی  روزی در این امید

                                 بینم رخ تو را  چون شبنمی سپید....

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 8:2 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

آدمک آخر دنياست ، بخند
 
آدمک مرگ همين جاست ، بخند
 
آن خدايي که بزرگش خواندي
 
به خدا مثل تو تنهاست ، بخند
 
دستخطي که تو را عاشق کرد
 
شوخي کاغذي ماست ، بخند
 
فکر کن درد تو ارزشمند است
 
فکر کن گريه چه زيباست ، بخند
 
صبح فردا به شبت نيست که نيست
 
تازه انگار که فرداست ، بخند
 
راستي آنچه به يادت داديم
 
پر زدن نيست که درجاست ، بخند
 
آدمک نغمه ي آغاز نخوان
 
به خدا آخر دنياست ، بخند
+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 10:48 قبل از ظهر  توسط مسافر تنها  | 

for you

 

 

من به اندازه ی تو

صبر نکردم

اما...

دل تو با دل من جور نبود

و غمم

تاب نداشت

که ببیند هر روز

رنگ تنهایی چشمان تو را

همه ی خاطره ها

پشت آن کاج بلند

(که نوشتی

به همین سرخی رز...

و به عطر گل یخ...

دوستت می دارم

تا ابد های ابد)

دفن شدند

من به اندازه ی شب های

پشیمانی دل


خواب دستان تو را می دیدم

و چه رنجی بردم...

عکس تو ذهن مرا پرکرده

دوستت می دارم

که همه دلخوشی ام بودن توست

و سکوتت که همیشه

 پر راز...

و صدای سازت

که مرا عاشق کرد

و نفس های بریده

 که پر از حس عطش...

یادت هست؟؟؟

من و تو ساده تر از مردم شهر

جشن دل را بردیم

هدیه ام یک ماه است

آسمان دل تو شب که نداشت؟؟؟

ماه من را به شبم برگردان

دوستت می دارم

+ نوشته شده در  شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 9:12 بعد از ظهر  توسط مسافر تنها  |